• donderdag, 26 november, 2020 - 19:3020:30
  • vrijdag, 27 november, 2020 - 18:0019:00
  • zaterdag, 28 november, 2020 - 15:0016:00
  • zondag, 29 november, 2020 - 15:0016:00

Performance

Showroom 2

Duur: 1 uur

 

Vrije toegang met expoticket

 

Freeze

Nick Steur

© Yannick Sas

Alle sculpturen van Nick Steur bestaan uit twee natuurstenen. Met een enorme concentratie slaagt hij erin de ene bovenop de andere in evenwicht te brengen, daarbij alleen geholpen door een metalen steun. Spelend met de zwaartekracht verandert hij de compositie voortdurend, tussen beweging en stabiliteit.

 

Met een slopende nauwgezetheid orkestreert hij de intieme relatie tussen de natuurkrachten, terwijl hij met zijn trage bewegingen poëzie injecteert in de stroming van de stad. Zijn minutieuze aandacht voor deze ruwe materialen nodigt het publiek uit om het even rustiger aan te doen en hem te vergezellen in een wereld van steen en metaal. Spelend met de zwaartekracht, verandert hij de compositie voortdurend, tussen beweging en stabiliteit.

 

"Freeze: Bewegingloos of immobiel worden, door verrassing of oplettendheid. Niet meer kunnen handelen of spreken, stoppen met bewegen. Stoppen met vooruitgaan. Stilstaan. Als we stoppen met bewegen, staan we stil. Als we stoppen, lijkt alles om ons heen sneller te bewegen. Als ik me concentreer op een steen, kan al het overige verdwijnen. Ik kan werkelijk daar zijn, zijn scherpte zien, zijn gewicht voelen. Ik kan zijn kantelpunt voelen en zijn roerloosheid bewonderen. Wij kunnen nooit zo stil zijn. Ik kan me inbeelden dat deze steen meer ziet dan ik ooit zal kunnen, omdat hij meestal bewegingloos is. Hij kan deze wereld ervaren. Ik kan hem niet betreden. Ik kan er niet inkruipen. De steen ervaart geen binnen- of buitenkant en daarom heeft hij niet echt een deur nodig. Hij heeft er geen behoefte aan om mij buiten te sluiten. Ik kan hem ronddraaien, van alle kanten bekijken en me het zwaartepunt inbeelden, en alle theoretische lijnen die door zijn hart, ik bedoel zijn kern, gaan. We kunnen een steen een andere steen laten raken.    We kunnen hem in de oceaan gooien. Het water maakt plaats voor de steen en de steen hoeft niet te vechten voor die plaats. Ik kan me inbeelden dat hij na duizenden jaren geërodeerd is tot duizenden zandkorrels. Zelfs dan hebben die korrels geen deuren en dat idee maakt me triest. Ik bewonder de rots. Ik bewonder hem omdat hij geen wensen heeft, geen behoefte aan erkenning of bezit en geen nood aan deuren. Ik beeld me in dat hij geen weet heeft van enige beperking. Ik wou dat ik geen weet had van enige beperking. Ik wou dat ik bewegingloos kon worden. Ik wou dat ik kon stilstaan." Nick Steur